Ҳоло ин аст он чизе ки ман муносибати воқеии бародару хоҳарон меномам - онҳо як дастаанд! Ва онҳо беақлона сӯзонданд, зеро хоҳар дар охир бо овози баланд пурсид, ки оё вай ба дохили вай даромадааст? Хамин тавр — хамаи харакатхо сайкал дода, аз ёд карда мешаванд — маълум аст, ки онхо бори аввал не.
Муаллими солхӯрда муддати тӯлонӣ алоқаи ҷинсӣ намекард ва агар дошт, маҳз бо чунин зебоии ҳайратангез набуд. Агар донишҷӯ пойҳояшро паҳн карда, писачаашро фош кунад, чӣ тавр ӯ розӣ нашавад, ки хобаш равад? Ҳисоб!